مدیریت سینما و خنثی سازی جشنواره فیلم فجر

محمد رسول محمدی
سینمای ایران در سطح مدیریتی همواره با چالش های فراوانی همراه بوده است به نحوی که از ابتدای انقلاب اسلامی شاید کمتر دوره ای را بتوان یافت که نگاه انقلابی در عرصه سیاستگذاری سینمای کشور جاری و ساری شده باشد.
مهمترین چالش سینما جدایی از بطن جامعه و مردم است، مردمی که انقلاب وامدار آنهاست و امروز بقا و دوام و صلابت کشور عزیزمان ایران نیز به حضور همین مردم در صحنه های اجتماعی وابسته است. چه می شود که با این نقش عظیم مردم در فرآیندهای انقلاب، سینما نه تنها قرابتی با آن ندارد، بلکه بعضا در مسیری متفاوت در حال حرکت است؟
برخی پاسخ این پرسش کلیدی را در این می دانند که مردم هیچ گاه به سینما اعتماد نکردند و سراغ آن را نگرفتند و سینما هم متقابلا کار خود را کرده است. این پاسخ دور از ذهن نیست و شاید با نگاهی دقیق تر بتوان دریافت که مدیریت های سینما در دوره های مختلف تمایلی نداشته اند تا جریان مردمی و نگاه انقلاب ناظر بر سینما شود، چنانچه هر زمان جریانات مردمی با نگاه های ارزشی ناظر سینما شدند، فضای مطالبه گری از مدیران سینمایی و سینماگران ایجاد شد و جریان سینما را مجبور به تحرک …